بذله‌گویی: بذله‌گویی در احادیث

رسول گرامی اسلام (صلّی‌اللّه‌علیه‌وآله‌وسلم) ائمه معصومین (علیهم‌السّلام) نیز مزاح می‌کردند. نمونه‌اش از رسول خدا (صلّی‌اللّه‌علیه‌وآله‌وسلم) گذشت. و مردم را نیز به آن ترغیب می‌نمودند، چنانکه امام صادق (علیه‌السّلام) به شخصی فرمود: «آیا با یکدیگر مزاح می‌کنید؟ آن مرد گفت: کم مزاح می‌کنیم. امام (علیه‌السّلام) فرمود: این طور نباشید زیرا شوخی نشانه خوش‌خلقی است و به وسیله شوخی برادر دینی خود را خوشحال می‌کنی. سپس فرمود: رسول خدا (صلّی‌اللّه‌علیه‌وآله‌وسلم) برای اینکه کسی را خوشحال کند با او مزاح می‌کرد.» و حضرت علی (علیه‌السّلام) فرمود: «کان رسول اللّه (صلّی‌اللّه‌علیه‌وآله‌وسلم): لیسرّ الرّجل من اصحابه اذا راه مغموما بالمداعبه؛ رسول خدا (صلّی‌اللّه‌علیه‌وآله‌وسلم) هرگاه یکی از اصحاب خود را‌ اندوهگین می‌دید او را با شوخی و مزاح خوشحال می‌کرد.» و در حدیث دیگر از امام صادق (علیه‌السّلام) آمده است: «کان رسول اللّه (صلّی‌اللّه‌علیه‌وآله‌وسلم): «یداعب و لا یقول الا حقّا؛ فقال کان النّبی (صلّی‌اللّه‌علیه‌وآله‌وسلم) یمزح؛ آیا رسول خدا (صلّی‌اللّه‌علیه‌وآله‌وسلم) مزاح می‌کرد؟ گفت: آری.» پس پیشوایان دینی ما نیز مزاح می‌کردند ولی تا حدی که به افراط نرسد. این‌ها احادیثی بود که تا حدّی نسبت به مزاح و شوخی نظر مثبت داشت. منبع: الکافی، ج۲، ص۶۶۳ · مستدرک‌الوسائل، ج۸، ص۴۰۸ · مستدرک‌الوسائل، ج۸، ص۴۱۳