برابر ماده ۹ قرارداد ۸۵/۱/۵ در صورت بروز اختلاف طرفین اعم از

برابر ماده ۹ قرارداد ۸۵/۱/۵ در صورت بروز اختلاف طرفین اعم از اینکه موضوع اختلاف مربوط به اجرای قرارداد و سایر اسناد و مدارک منضم به آن باشد]، طرفین سعی خواهند نمود تا موضوع را از طریق مذاکره حل و فصل نمایند و در غیر این صورت مراتب به دفتر حقوقی دانشگاه احاله خواهد شد و در صورت عدم توافق مراتب از طرف دفتر حقوقی دانشگاه به مراجع قضایی ارجاع خواهد شد. دادگاه بنا به دلایل زیر ایراد نماینده ی خوانده را مردود می شناسد: .... ماده ۹ قرارداد استنادی نیز مانع صلاحیت دادگاه در رسیدگی به دعوا نمی باشد؛ زیرا از مفاد آن ماده التزام مؤکد طرفین به عدم طرح در دعوا در دادگستری ثابت به نظر نمی رسد ارجاع دعوا به شیوه های جایگزین حل و فصل اختلاف از قبیل داوری میانجیگری و سازش از آن ماده ی قرارداد طرفین برای دادگاه قابل احراز نمی باشد؛ بر این اساس و برابر رأی وحدت رویه ی شماره ۰۶۴۶ - ۱۳۷۸/۹/۳۰ هیأت عمومی دیوان عالی کشور، مرجعیت عام مرجع قضایی در رسیدگی به دعوای ناشی از آن قرارداد باقی به نظر می آید؛ افزون بر آن ارجاع اختلاف حادث از قرارداد از سوی دفتر حقوقی دانشگاه به مرجع قضایی در زمانی که شرکت خواهان دعوا باشد موجه و پذیرفته نیست؛ دفتر حقوقی دانشگاه بر بر حسب رسالت سازمانی خود متکفل امور حقوقی و دفاع از مصالح سازمانی دانشگاه است و نه اشخاص طرف قرارداد با آن دانشگاه موکول نمودن ارجاع دعوای مطالبه ی حق شرکت خواهان به تصمیم دفتر حقوقی دانشگاه افزون بر آن که تضییقی بر حق دادخواهی به نظر می رسد. با مقتضیات قرارداد و شرایط معهود طرفین از جمله شخصیت حقوقی شرکت و اختیارات مقامات تصمیم گیر اساسنامه موافق به نظر نمی آید. بنابراین و با استناد به ماده ۸۸ ق..د. د.ع. در امور مدنی دادگاه بر رد ایرادهای نماینده ی خوانده ناظر بر صلاحیت دادگاه تصمیم اتخاذ می نماید ...». برای احراز صلاحیت خود بر نظر دادگاه در اعلام صلاحیت او مقدم است یا خیر؟ در همین مورد اگر بخواهند به نظر داور اعتراض نمایند چه باید کرد و چه دعوایی باید طرح شود؟ دعوای ابطال رأی داور یا الزام او به اعلام نظر؟ اگر هدف داور از چنین تصمیمی، امتناع از قبول داوری و رسیدگی نباشد بلکه بر اساس قاعده ی صلاحیت برای صلاحیت نسبت به عدم صلاحیت خود نظر داده باشد، آیا طرح دعوای ابطال رأی او دارای نفع است؟ علت تردید این است که وقتی داور نخواهد رأی دهد نمی توان او را ملزم نمود و در این فرض که داور اعلام عدم صلاحیت دارد، حتی نقض رأی او باعث الزام به داوری نمی شود و بنابراین اساساً نباید دعوا را استماع نمود؟ از سوی دیگر ممکن است داور با ملاحظه ی رأی دادگاه قانع شده و به داوری خود اطمینان یابد.