دکترین
برادری: برادری پیش از هجرت
پیدا شدن مفهوم برادری دینی در فرهنگ صدر اسلام، زمینه‌ای کهن‌تر از ترویج برادری از سوی پیامبر اکرم (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله) در میان مهاجران و انصار، پس از هجرت به مدینه داشته است. از کهن‌ترین نمونه‌های کاربرد تعبیر برادری میان مسلمانان، تعبیر ناظر به برادری مسلمانان مکه با هم کیشانی در یثرب ، در روزهای پیش از هجرت پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله) و مسلمانان به آنجاست. این امر به خوبی نشان می‌دهد که از دید عرب آن زمان، کاملا طبیعی بوده که افراد با هم‌کیشان خود برادر دانسته شوند.
از دیگر سو، به نظر می‌رسد مفهوم برادری دینی در فرهنگ اسلامی یک امر عارضی و بازتاب صرف فرهنگ عرب جاهلی نبوده، و در شمار اصلی‌ترین راهکارهای پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله) محسوب می‌شده است. از مهم‌ترین دغدغه‌های پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله)، چگونگی برقراری عدالت اجتماعی در میان همه مردم بوده است و لازمه پدیدار گشتن چنین عدالتی، از یک سو بر افتادن تضادهای طبقاتی و از دیگر سو، ایجاد پیوندهای قرابت میان آحاد مردمان بوده است. به همین سبب پیامبر اکرم (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله) پیوند برادری دینی را به عنوان راهکاری عملی برای برقراری برادری و برابری میان همه انسانها پی افکندند.
منبع: البدایه و النهایه، ج۳، ص۱۶۹ · المسند، ج۲، ص۱۱۱ · حدید/سوره۵۷، آیه۲۵
موارد مرتبط
برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.