برشگال: برشکال در دوره اسلامی

او همچنین در قصیده‌ای برشگال را با فصل گرما و تموز به هم آمیخته است. برشگال، به دلیل داشتن ویژگی درخور توجه، حتی در تقسیم‌بندی سه ‌ ‌گانه فصول هند نیز جایی مخصوص دارد که از دیگر فصول هند متمایز است؛ اما نقطه اوج و قوّت همه وصف‌های شاعران از آن، بنحوی، بر «باریدن» و «بارش» این فصل تکیه دارد و با همه شکوه‌هایی که گویندگان و سرایندگان از خرابی‌ها و ویران‌گری باران‌های سیل‌آسای آن کرده‌اند، گاه نیز با لطف و ظرافتی شاعرانه، نظرشان را جلب کرده است. که از آن میان دو تقسیم بندی سه فصلی و شش فصلی شهرت بیشتری یافته است؛ در تقسیم بندی سه فصلی، فصل‌ها عبارت است از: زمستان (از اوایل آبان تا اواخر بهمن )؛ تابستان (از اوایل اسفند تا اواخر خرداد ) و برشگال یا فصل باران (از اوایل تیر تا اواخر مهر ) . در تقسیم بندی سال به شش فصل نیز «برشگال» سومین فصل محسوب می‌شود. منبع: ج۳، ص۸، دلو ۱۳۴۲ · ج۳، ص۱۰، دلو ۱۳۴۲ · ج۳، ص۱۱، دلو ۱۳۴۲ · ج۳، ص۹، دلو ۱۳۴۲ · ج۱، ص۲۲۶، چاپ طاهری شهاب، تهران (تاریخ مقدمه ۱۳۴۶ ش) · ج۱، ص۱۹۰، چاپ مرتضی حسین فاضل لکهنوی، لاهور ۱۹۶۷ · ج۲، ص۲۵۲، چاپ مرتضی حسین فاضل لکهنوی، لاهور ۱۹۶۷ · ج۱۰، ص۵۸۵۳، حیدرآباد دکن ۱۳۳۴ · ed Karuna ¦ Pot ¦ Tripethi، Benares ۱۹۸۷ · لاهور ۱۹۸۶، ذیل «بَسنَت»