برقع (روبندی): در فلسطین

برقع در جنوب فلسطین و نوار غزه و منطقه بئرالشبع و صحرای نگو نیز رایج است و شامل سربندی است به نام عِصابه یا عَصْبه که ابروان را می‌پوشاند و قسمتی که با دست دوزی تزیین شده، به وسط سربند متصل است .این قسمت به شکل عدد ۸ از بالای بینی به طرف گونه‌ها می‌آید و دو انتهای آن به دو بند دوخته می‌شود . این قسمت پارچه ای ممکن است به زنجیری دوخته شود که در بالای گوش به سربند وصل می‌شود.بدین ترتیب، دو نیم دایره برای چشمها باز شده است. سکّه‌ها را به فواصل یک یا نیم سانتیمتر از یکدیگر یا به صورت انبوه و از روی بینی تا کنار گوش بر حاشیة برقع می‌دوزند . ۷. ۱ - برقوع در قطر در قطر برقع را بَتولَه می‌نامند.پارچة آن مشکی وآغشته به نیل است.بتوله صورت را تا چانه می‌پوشاند و فقط با یک بند در پشت سر بسته می‌شود. زنان مرفّه جامعه برقسمت بالای بتوله چند رج سکّه، روی خط ابرو و کنار صورت تا روی گوشها، می دوزند.به گفته دزی تا قرن یازدهم از برقع اثری نبوده و تنها از اوایل قرن دوازدهم شواهدی از آن به دست آمده است.زنان دورة ممالیک (۶۵۰ـ۹۲۳) برقعی از کتان سیاه داشته‌اند که صورت را تا چانه می‌پوشانده .عبدالرازق قیمت آن را در ۷۱۱ و ۹۱۷ نیز ذکر کرده است. ۷. ۲ - برقوع در میان عشایر مصری در میان عشایر مصری نوعی نقاب رایج بوده که بی شباهت به برقع نیست؛ و آن پارچه ای است که دو بریدگی برای دیدن چشمها دارد.در سدة دوازدهم /هجدهم کنت دوشابرل، سفرنامه نویس فرانسوی، از برقع به عنوان «پرده ای از کتان سفید نازک» که زنان در خارج از خانه از آن استفاده می‌کنند، نام برده است . ویت مَن تصویری از یک زن مصری طبقه متوسط نشان داده که برقعی سیاه، چهره و نیمی از بدنش را پوشانده است .ترنر در معرفی جامه زنان طبقه پایین جامعه، می نویسد: پرده ای از پارچه سیاه نخی یا ابریشمی است که از روی پیشانی با شیئی زینتی از طلا یا نقره یا مفرغ به چارقد متصل و آویزان می‌شود که تمام صورت را غیر از چشمها می‌پوشاند و گاه تا روی سینه و زانوان می‌رسد. لین برقع زنان طبقه متوسط و بالای جامعه را چنین وصف می‌کند: پارچه سفید درازی است که تمام صورت را، جز چشمها، می پوشاند و تقریباً تا روی پاهامی افتد.حاشیه بالای آن با نوار باریکی که از روی پیشانی می‌گذرد، بسته می‌شود.زینتهای برقع در قسمت پیشانی، غالباً مرواریدهای بدلی و سکه های کوچک طلا (یا طلانما) یا دانه های مرجان و سکه های نقره است.از این رایج‌تر یک جفت زنجیر مفرغ یا نقره است که به دو گوشه بالای برقع وصل شده است . منبع: ج۱، ص۶۳، ترجمة حسینعلی هروی، تهران ۱۳۴۵ ش · ج۱، ص۶۴، ترجمة حسینعلی هروی، تهران ۱۳۴۵ ش