برنامه مشترک دو سوی اجرا — برابر ماده ۴۰ ق

برابر ماده ۴۰ ق.ا.ا. م: «محکوم له و م. ع. می توانند برای اجرای حکم قراری گذارده و مراتب را به قسمت اجرا اعلام دارند، این قرار مشترک میتواند پیش از صدور اجرائیه محقق شده و تسلیم دادگاه نخستین صادر کننده حکم شود. چنانچه دو سوی اجرا پیش از صدور برگ اجرایی تراضی نمایند، صدور دستور اجرائیه بیهوده بنظر می رسد. اگر چه دادگاه نخستین به جهت فراوانی امور و درگیری با پرونده ها فرصت پیگیری و نظارت بر اجرای برنامه توافقی دو طرف را ندارد، اما به پاس احترام به حسن نیست داد باخته و بمنظور گسترش فرهنگ و منش آشتی جویانه بهتر است دادگاه در چنین وضعیتی از صدور اجرائیه دست برداشته و نیم عشر و هزینه های اجرا را بر داد باخته قانونمند وارد نسازد. شایسته است بین داد باخته وفادار به قانون و پذیرای حکم دادگاه با داد باخته قانون گریز و طغیانگر تمایزی ایجاد کرد. سازمانها ادارات و موسسات دولتی و عمومی و شرکتهای دولتی و وابسته به دولت بنا به عرف پس از صدور حکم قطعی یا قطعیت حکم صادر شده از در مدارا وارد شده و مراتب پایبندی خود به نتیجه حکم را اعلام می دارند. چه مدیران و مسئولین آنها در می یابند که پایداری برابر حکم و صدور اجرائیه و در نتیجه پذیرش هزینه های اجرا به نوعی سرپیچی از قانون بوده و موجب هدر رفتن منابع در اختیار می شود و پیامد آن مسئولیت حرفه ای انتظامی و مدنی خواهد بود.