بست: پیشینه

آنچه‌ درباره پیشینه‌ و اشتقاق‌ این‌ واژه‌ عنوان‌ کرده‌اند و از جمله‌ وابستگی‌ آن‌ با مصدر upastہm فارسی‌ باستان‌ «به‌ معنای‌ یاری‌ و حمایت‌ » که‌ در فارسی‌ میانه‌ به‌ صورت‌ m ¥ abesta یا nabesta و در پازند mawasta و در ارمنی‌ عاریتی‌ apastan به‌ معنای‌ « پناهگاه‌ » در آمده‌ بکلّی‌ بی‌پایه‌ است‌. بنابراین‌، واژه‌ای‌ که‌ تا میانه قرن‌ پنجم‌ و شاید هم‌ دیرتر در فارسی‌ دیده‌ می‌شود. بسیار بعید است‌ که‌ در اواخر قرن‌ دهم‌ یکباره‌ و برخلاف‌ قواعد ابدال‌ و تسهیل‌ به‌ صورت‌ «بست‌» تغییر شکل‌ داده‌ باشد. پیشوند فعلی‌ ـ upa باستانی‌ هیچگاه‌ به‌ «ب‌» مبدّل‌ نشده‌ است‌. منبع: Ralph Norman Sharp, Les inscriptions cunإiformes en ancien Persan des Empereurs Achإmإnides, ص‌۱۴۶, Tehran [ n. d. ] . ۲) · ص‌۳۰، ترجمة‌ مهشید میرفخرایی‌، تهران‌ ۱۳۷۳ش‌ · Encyclopaedia Iranica, s. v. "Bast" (by J. Calmard), ذیل‌ واژه‌ · ج‌۱، ص‌۱۸۰ـ۱۸۱، ش‌۱۳۵، ترجمه‌ و تنظیم‌ جلال‌ خالقی‌ مطلق‌، تهران‌ ۱۳۵۶ش‌ · ص‌۳۱۹، چاپ‌ صادق‌ کیا، تهران‌ ۱۳۳۷ش‌