دکترین
بصری: افول شهر
در قرن دهم، مرکز اداری حوران به مُزَیرِب و «مرکز» انتقال یافت. در قرن یازدهم، بادیه‌نشینان عَنزه با احشام خود تا حوالی حوران پیش راندند. تمام ساکنان ناحیه و مسافران در معرض غارت آنان قرار گرفتند. آنگاه حجاج، مسیر جاده غربی صَنَمَین و مزیرب را انتخاب کردند که تا امروز به عنوان «دَرب الحجّ» به جا مانده است و در آغاز قرن حاضر راه‌آهن حجاز در امتداد آن کشیده شده است. امروزه، اگر باران سالیانه کافی باشد، مرکز زراعی بصری درآمد خود را از بهره‌برداری از کشتزارهای وسیع گندمِ «نقره» حاصل می‌کند.
همچنین منبع آب بسیار خوبی در اختیار دارد که امکان دامداری را فراهم می‌سازد. این شهر تاک‌های زیبایش را حفظ کرده است و هنوز هم در آن شراب به‌مقدار کم تولید می‌شود.
موارد مرتبط
برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.