بغی (فقه سیاسی): مصادیق بغات

براین اساس مى‌توان موارد زیر را از مصادیق باغى دانست: ۵. ۱ - گروه‌های سرکش در دارالاسلام احزاب و گروه‌هایى که در دارالاسلام از اطاعت امام سرپیچى مى‌کنند و دست به قیام علیه دولت مى‌زنند و فرمانبردارى خود را موکول به ایجاد تغییرات و اصلاحات مورد نظر خود مى‌کنند. ۵. ۲ - گروه‌های برانداز بدون برنامه جایگزین احزاب و گروه‌هایى که با تحریک، مردم را به شورش و قیام علیه امام با قصد سرنگون کردن حکومت اسلامى، ایجاد هرج و مرج، و نقض حاکمیت اسلام را دارند، بدون آنکه طرحى براى به‌دست گرفتن قدرت داشته باشند. ۵. ۳ - گروه‌های تجزیه‌طلب احزاب و سازمان‌هایى که به‌منظور تجزیۀ قسمتى از دارالاسلام و جداکردن آن از حاکمیت امام دست به شورش و تحریک مردم مى‌زنند و با مخالفت و نافرمانى از امام، مرکزیت حکومت اسلامى را نقض و خواستار سیاست ملوک‌الطوایفى یا ایجاد دولت جدید در بخشى از دارالاسلام هستند و هدف خود را از راه تضعیف دولت اسلامى و ایجاد تفرقه، بدبینى و در نهایت سلب حاکمیت در قلمروى موردنظر دنبال مى‌کنند. ۵. ۴ - حرکت‌های خزنده و نفوذی جمعیتى که با تشکیلات سازمان‌یافته با اعمال فشار سیاسى، تبلیغاتى، راه‌اندازى توطئه‌ها از خارج دارالاسلام و نفوذ در داخل بخواهند به‌صورت یک حرکت خزنده مردم را علیه امام بشورانند، حاکمیت دولت اسلامى را نقض و حکومت را ساقط کنند. ۵. ۵ - قیام مسلحانه احزاب و سازمان‌هایى که بخواهند یکى از اهداف ذکر شده را از طریق اعمال قوه قهریه از خارج یا داخل کشور اسلامى دنبال و علیه امام مسلحانه قیام کنند. ۵. ۶ - طرف متجاوز پس از صلح گروهى که پس از درگیرى با گروهى دیگر و ایجاد صلح عادلانه بین آن دو توسط گروه سوم دست به تجاوز علیه رقیب خود بزند. منبع: جواهر الکلام، ج۲۱، ص۳۳۴