بغی (مقاله‌دوم): بغی در احادیث

در احادیث نیز بغی به معانی تجاوز از حدّ، عدول از حقّ، ظلم، طلب رفعت و گردنکشی و بزرگی‌فروشی است. در بسیاری احادیث ـ که ظاهراً بغی در آنها به معنای ظلم و تکبّر شدید به کار رفته ـ خصلتی ناپسند و مستوجب کیفر دنیوی و اخروی دانسته شده است. در برخی منابع علم اخلاق نیز، بغی به مفهوم اخیر یا به‌طور کلی به معنای «عصیان و سرباز زدن از اطاعت کسی که پیروی از وی واجب است»، یکی از پلیدترین انواع کبر شمرده شده است. منبع: ج۷۲، ص۲۷۵‑۲۷۷، بیروت ۱۴۰۳/ ۱۹۸۳ · ج۷۲، ص۲۷۳‑۲۷۹، بیروت ۱۴۰۳/ ۱۹۸۳ · ج۱، ص۴۰۱، چاپ محمود کلانتر، نجف ۱۳۸۷/۱۹۶۷