بغی (مقاله‌دوم): معنای لغوی و قرآنی

بَغْی ، واژه‌ای قرآنی و فقهی به معانی ظلم، فساد، طلب و خواستن، فجور، حسد، کِبْر و خود بزرگ‌بینی، تطاول و تجاوز از حدّ یا حقّ. برخی از این معانی، از جمله طلب و حسد و کبر، معنای اصلی آن شمرده شده است. منبع: ج۴، ص۴۵۳، قم ۱۴۱۴