بنا بر اصل حافظ باید خود در امر حفاظت از مال توقیف

بنا بر اصل حافظ باید خود در امر حفاظت از مال توقیف شده مباشرت نماید و مجاز نیست با قرارداد فرعی این ماموریت را به دیگری واگذار کند. زیرا شخصیت حافظ برای مودع (طرفین اجرا یا دادورز) اهمیت دارد. در صورت لزوم و ناچاری حافظ یا باید مال را به دادورز مسترد داشته یا اذن واگذاری بخشی از ماموریت حفاظت به دیگری را از خطر دستبرد به مال یا اتلاف آن خارج از قدرت کنترل حافظ و نیز دسترسی به دادورز منظر قانون و نگاه عرف ماموریت نگهداری را محقق جلوه دهد. حافظ از جهتی باید به ۱ - صفایی دکتر سید حسین جواهر کلام دکتر محمد هادی حقوق مدنی پیشرفته نمایندگی و امانت (وکالت، ودیمه، مامورین انتظامی بهره گیرد. بسته به جنس و نوع مال تمهیدات لازم را از حیث گرمایش و سرمایش جلوگیری از پوسیدگی و خرابی فراهم سازد. از جهت دیگر از بهره برداری شخصی مال و تصرف منافی حفاظت خودداری ورزد و همواره دغدغه استرداد مال به داد ورز به گونه ای که دریافت نمود را داشته باشد. بنابراین معیار حفاظت از مال یک ضابطه عرفی است و حافظ باید در چارچوب اذن، قرارداد حفاظت و به شیوه متعارف از مال مراقبت کند. بهتر آن است که دادورز شیوه حفاظت از مال یا ضوابط کلی در این ماموریت را به حافظ یادآور شود. گاه جنس مال به گونه ای است که آگاهی و دانش فنی برای محافظت از آن ضروری است که بدین منظور باید دادورز تلاش کند تا حافظ صاحب تخصص را پیدا کند. در صورت عدم دسترسی به چنین شخصی یا تراضی طرفین به سپردن مال به شخص فاقد دانش و تخصص لازم است با بهره برداری از دستورالعمل و پروتکل نگهداری با رهنمود شخص صاحب تخصص یا کارخانه سازنده کالا و ارائه دهنده گارانتی از مال حفاظت نمود. نبود سفارش و دستور دادورز به ترتیب نگهداری و حفظ مال آسیب نمی زند. در این حالت حافظ باید برابر آنچه متعارف است برای حفظ مال عمل نماید (ماده ۶۱۲ ق.م.