بنابراین ماده ۳۷ قانون مدنی به عنوان بیان کننده حکم مورد خاص

بنابراین ماده ۳۷ قانون مدنی به عنوان بیان کننده حکم مورد خاص، یعنی اقرار به مالکیت سابق خواهان هر چند به صورت معنی التزامی در یک جمله مقید و قید این گونه اقرار مقید را قابل تجزیه اعلام کرده است که باید برای صلح بودن عنوان تسلیم، دلیل مطالبه کرد، چه این که از حیث اثبات مالکیت خواهان و لزوم اقامه دلیل از طرف خوانده برای اثبات وقوع ناقل قانونی تفاوتی بین اینکه سبق مالکیت خواهان، مدلول مطابقی یعنی معنی مستقیم اقرار خوانده و وقوع ناقل قانونی معنی التزامی و یا واسطه اقرار مزبور باشد (مانند این که خوانده در برابر ادعای خواهان بر مالکیت فرش مورد تصرف او اقرار کند که ناقل قانونی مدلول مطابقی و سبق مالکیت خواهان، معنی التزامی اقرار خوانده باشد (مانند مثال فرش مزبور ده روز پیش ملک خواهان بوده است و اکنون ملک من است و بین این که تحقق مورد بحث که خ. ا. م. کند خواهان فرش را به عنوان صلح به و تسلیم کرده است) ناقل قانونی مدلول مطابقی و سبق مالکیت خواهان، معنی التزامی اقرار خوانده باشد (مانند مثال مورد بحث که خ. ا. م. کند خواهان فرش را به عنوان صلح به و تسلیم کرده است)