بنابراین هر حادثه ای که وسیله مذکور در آن حضور دارد

بنابراین هر حادثه ای که وسیله مذکور در آن حضور دارد، مشمول حمایت صندوق نیست بلکه حادثه باید به مفهوم رانندگی باشد. به تصریح <a class="artref" href="/ماده/ماده-21-a_081511029415">ماده ۲۱ قانون بیمه</a> اجباری ۱۳۹۵ موارد مذکور در ماده ۱۷ آن از شمول تعهدات صندوق خارج است اما باید دانست که در بند ب» ماده ۱۷ اگر خسارت، صرفاً، ناشی از مواد رادیو اکتیو باشد تحت حمایت قانون قرار ندارد اما اگر علت این امر حادثه رانندگی باشد و بی احتیاطی راننده سبب واژگونی وسیله نقلیه گردد و به این جهت آسیب وارد آید. چون اطلاق حادثه رانندگی بر آن صادق است لذا هم بیمه گران باید جبران کنند و هم صندوق، مکلف به جبران م. ب.. مفهوم این بند تنها خسارت مستقیم یا غیر مستقیم ناشی از خود تشعشعات مواد رادیو اکتیو است نه اینکه این خسارت به وسیله نقلیه و دارنده منتسب گردد. وقتی خسارت ناشی از اهمال راننده باشد فرقی نمیکند که از طریق خود وسیله نقلیه سبب آسیب گردد یا محموله آن از وسیله نقلیه خارج شده و با اصابت یا انتشار مواد سوختی یا اتمی خسارت را به وجود آورد. - صندوق خسارت بدنی را جبران می کند. مفهوم خسارت بدنی را سابقاً بیان نمودیم اما به نظر میرسد در مورد صندوق آن مفهوم کاملاً صدق نمیکند زیرا صندوق تکلیفی به پرداخت هزینه های درمان ندارد و تنها خسارت بدنی به معنی خاص دیه و ارش را پرداخت می کند. همین اندازه حمایت نیز برای اعاده وضعیت متعارف زبان دیده کافی است و نباید این طور تصور کرد که هر خسارتی که از حوادث رانندگی به بار آید لزوماً باید جبران شود؛ چنین امری با مبانی مسئولیت نیز تطابق ندارد و در فقه نیز هیچ کس اصل لا ضرر را به معنی جبران تمام خسارات ندانسته اند زیرا در این صورت باید فقه جدیدی بنیان نهاده شود. هدف قانون صیانت از زبان دیدگان یا اولیاء دم از طریق جبران صدمات بدنی و دیه فوت است و این امر به اندازه کافی با واقعیت نزدیک است و مکلف نمودن صندوق به جبران تمام خسارات تکلیف مالایطاق خواهد بود.