بنای عقلا در مورد قاعده ضرر

صرف نظر از دلایل لفظی در مورد قاعده ضرر به نظر می رسد بنای عقلا پشتوانه محکمی برای این قاعده محسوب است. بی تردید بنای عقلا در این امر محقق است که در زندگی اجتماعی و مدنی زبان رساندن به دیگران اولاً امری ناپسند است و ثانیاً عامل زبان در مقابل زیان دیده مسئول پرداخت خسارت است و لذا این اصل در کلیه سیستمهای حقوقی پذیرفته شده و در مورد چنین بنایی از ناحیه شرع مقدس، ردع و منعی واصل نشده که از این رهگذر، امضای شارع احراز میگردد. البته این نکته از نظر دور نماند که ب. ت. ب. این دلیل، بسیاری از مشکلات در مورد قاعده لا ضرر از میان برداشته می شود. برای مثال، بحث این که آیا قاعده لاضرر می تواند وضع ضمان کند یا خیر ناشی از تفسیر «لا» در جمله لاضر و لاضرار است، ولی در تمسک به بنای خردمندان طبعاً پاسخ روشن است.