بند اول - ضمانت اجرای توقیف دادخواست و رد فوری آن رد

بند اول - ضمانت اجرای توقیف دادخواست و رد فوری آن رد فوری دادخواست تنها ناظر به شرایط خ. د. د. یعنی موضوع بند ۱ ماده ۵ ق.آ.د.م است. در بند مزبور مقرر گردیده که خواهان باید نام، نام خانوادگی، نام پدر، سن اقامتگاه و حتی الامکان شغل خود را در دادخواست درج نماید. تخلف از این تکلیف قانونی با ضمانت اجرای مقرر در ماده ۵۶ ق.ا.د.م روبرو می شود؛ برابر ماده ۵۶ ق.آ.د.م، اگر در دادخواست خواهان یا اقامتگاه او معلوم نباشد ظرف دو روز به موجب قراری که مدیر دفتر دادگاه صادر میکند، دادخواست خواهان رد میشود. نکته ای که در تفاوت میان بند ۱ ماده ۵۱ ق.آ.د.م و ماده ۵۶ آن قانون به چشم می خورد سایر مشخصات خواهان است. خواهان با نام و نام خانوادگی قابل شناسایی است. بنابراین نام پدر و سن و شغل اگر چه به این شناسایی کمک می کند ولی به نظر می رسد ننوشتن آن در دادخواست ایرادی را متوجه دادخواست نمی کند. در این میان اقامتگاه خواهان مهم است؛ چون ابلاغ اوراق قضایی باید به همان اقامتگاه انجام شود. ضمن آن که گاه اقامتگاه خواهان تعیین کننده صلاحیت محلی دادگاه است بخش پایانی ماده ۱۱ ق.آ.د.م. بنابراین به نظر می رسد اگر خواهان یا طراح دعوا ذی سمت نام پدر، شغل و سن خواهان را در دادخواست درج نکند این ترک وظیفه موجب نقص دادخواست و رد آن نخواهد شد. صدور قرار رد دادخواست به جهت یاد شده بر عهده مدیر دفتر دادگاه است و بنابراین در صدور آن دادگاه هیچ دخالت مستقیمی ندارد. قرار رد دادخواست رأی و یک تصمیم قضایی محسوب میشود. بنابراین مدیر دفتر دادگاه که مقام اداری است و از سمت قضایی برخوردار نیست نباید بتواند قرار صادر نماید. با این وصف قانونگذار به مدیر دفتر دادگاه اختیار داده تا در این حد و اندازه دست به صدور قرار بزند. اما هرگاه مدیر دفتر دادگاه به این وظیفه قانونی عمل نکند، به هنگامی که پرونده برای صدور دستور تعیین وقت رسیدگی و ابلاغ دادخواست نزد دادگاه فرستاده میشود مواد ۶۴ و ۶۶ ق.آ.د. م)، دادگاه پس از بررسی و احراز نقص دادخواست آن را با قید جهات نقص به دفتر دادگاه بر ۱. ماده ۵۶ ق.آ.د. م : هرگاه در دادخواست خواهان یا محل اقامت او معلوم نباشد ظرف دو روز از تاریخ رسید دادخواست به موجب قراری که مدیر دفتر دادگاه و در غیبت مشارالیه جانشین او صادر میکند دادخواست رد میشود.».