دکترین
بند دوم - جهات اعتبار نظریه کارشناسی
هر نظری که کارشناس بعد از صدور قرار کارشناسی و بررسی فنی خود به دادگاه ارائه میکند معتبر و قابل استناد نیست مگر این که جهات و قواعدی را در بررسی و صدور نظریه خویش مورد توجه قرار بدهد. موجه بودن نظریه موافقت و سازگاری آن با اوضاع و احوال محقق و معلوم قضیه ارتباط تخصص کارشناس با موضوع ارجاعی و در آخر اعلام نظر در محدوده قرار کارشناسی و تخصص کارشناس در شمار مواردی است که به نظر کارشناس اعتبار می بخشد و دادگاه میتواند به آن تکیه کرده و مستند و مبنای حکم خویش قرار بدهد.
موارد مرتبط
برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.