امضای پشت سند روش شناخته شده ظهر نویسی است، لیکن این احتمال نیز هست که ظهرنویس عمداً یا به دلیل ناآگاهی روی سند را امضا نماید. اگرچه این تفاق فراوانی ندارد اما در صورت طرح دعوا علیه کسی که به این نحو اقدام به رضای سند نموده یا از سوی چنین شخصی دعوایی علیه سایر امضاکنندگان مطرح شده باشد، تکلیف چیست؟
در نشست قضایی دادگستری اسکو در مرداد ماه سال ۱۳۸۱ این موضوع به شرح ذیل به بحث گذاشته شده است: اگر کسی به جای اینکه ظهر سفته را امضا کند روی سفته را امضا نماید آیا آثار ظهر نویسی بر آن سفته بار می شود یا خیر؟ به عبارت دیگر آیا میتوان به جای ظهر سفته روی سفته را امضا نمود یا خیر؟
امضا شود و امضای سفته اعم از روی آن یا ظهر آن حاکی از انتقال است مگر اینکه قید شود از باب ضمانت امضا شده است پس اگر کسی روی سند سفته را امضا نماید آثار ظهر نویسی را دارد و ملاک و معیار امضای سفته است و خود کلمه ظهرنویسی موضوعیت ندارد چنانچه مواد ۲۴۷ ۲۴۹ ۲۵۰ قانون تجارت به موارد مذکور اشعار دارند.
نظر اقلیت اصطلاح ظهر نویسی، در مواد ۲۴۵، ۲۴۶، ۲۷۰ قانون تجارت موضوعیت دارد و قانونگذار با علم به معانی الفاظ آنها را وضع نموده است. لذا اگر کسی به جای ظهر سفته، روی آن را امضا نماید هیچ معنا و مفهومی ندارد و ای از انتقال نیست و حاکی از ضمانت هم نیست مگر قید گردد. (شرط اینکه نظر کمیسیون نشست قضایی (۴) جزایی منظور از ظهر نویس در سفته یا برات انتقال طلب دارنده به فرد دیگری است و در صورتی که از امضای روی سفته معاونت آموزش قوه قضاییه رویه قضایی ایران ج ۲۷ پیشین، ص ۲۸۶.
موارد مرتبط
برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.
