بند دوم - مجاز بودن گرفتن سهمیه مدیون از منافع شرکت ۷۰۲

بند دوم - مجاز بودن گرفتن سهمیه مدیون از منافع شرکت ۷۰۲ اگرچه بستانکاران شخصی شریک شرکت تضامنی نمی توانند طلب خود را از دارایی شرکت تأمین یا وصول کنند اما می توانند نسبت به سهمیه مدیون از منافع شرکت هر اقدام قانونی که لازم باشد انجام دهند. پس از بررسی شیوه تعیین سهمیه مدیون از ا هرگاه شرکت تضامنی منحل شود مادام که قروض شرکت از دارایی آن تادیه نشده هیچ یک از طلبکاران شخصی شرکا حقی در آن دارایی نخواهد داشت . اگر دارایی شرکت برای پرداخت قروض آن کفایت نکند طلبکاران شرکت حق داوند بقیه طلب خود را از تمام با فرد فرد شرکای ضامن مطالبه کنند ولی در این مورد طلبکاران شرکت بر طلبکاران شخصی شرکا حق تقدم نخواهند داشت. ملاه ۱۳۹ ق.ت. منافع شرکت ترتیب گرفتن حق محکوم له از آن پی گرفته خواهد شد. الف - شیوه تعیین سهمیه مدیون از منافع شرکت ۷۰۳ به موجب ماده ۱۲۹ ق. ت، طلبکاران شخصی شرکا حق ندارند طلب خود را از دارایی شرکت تأمین یا وصول کنند ولی می توانند نسبت به سهمیه مدیون خود از منافع شرکت سهمی که در صورت انحلال شرکت ممکن است به مدیون مزبور تعلق گیرد هر اقدام قانونی که مقتضی باشد به عمل آورند..... برای روشن شدن این بخش ماده باید دانست که منظور از منافع شرکت منافع سالانه شرکت نیست که میان شرکا تقسیم میشود زیرا این منافع در دارایی شرکا قرار گرفته و در زمره دارایی شخصی هر یک از آنها بوده و قابلیت بازداشت و گرفتن آن به نفع محکوم له بستانکار شریک نیازی به تصریح در نص ویژه ای ندارد زیرا دارایی شخصی شریک شرکت تضامنی هر چه باشد علی القاعده، می تواند از سوی بستانکاران این شریک بازداشت شود. پس منظور از منافع شرکت در ماده ۱۲۹ منافعی است که شرکت با فعالیت خود از زمان تشکیل به آن دست یافته و آن بخش از دارایی شرکت است که به سرمایه اولیه آن آورده شرکا افزوده شده است. برای تعیین سهمیه مدیون» از منافع شرکت به صراحت ماده ۱۲۹ ق.ت. این منافع باید در صورت انحلال شرکت یا به دیگر سخن بر فرض انحلال شرکت محاسبه شود. بنابراین در واقع روزی که این منافع محاسبه میشود باید فرض شود که شرکت منحل شده است. آن روز نیز روزی خواهد بود که محکوم له اقدامات لازم را برای بازداشت سهمی م. ع. از منافع شرکت آغاز می کند.