بند نخست دستور اجرا و آغاز عملیات اجرایی — پس از تقدیم درخواست اجرای حکم به

۵۶۶. پس از تقدیم درخواست اجرای حکم به دادگاه صالح نخستین نک ش. ۵۸۷ به بعد، دفتر این دادگاه درخواست را بسته به مورد به پیوست پرونده دادرسی که حکم لازم الاجرا نیز در آن بایگانی شده است و در مورد سایر آرا و اسناد به پیوست اسناد و مدارک لازم راجع به رأی یا سندی که باید اجرا شود مانند رأی داوری داخلی نک ش. ۲۳۷ به بعد یا خارجی نک ش. ۳۱۴ به بعد به نظر رئیس شعبه دادگاه یا عضو علی البدل می رساند و این مقام ب. ت. ب. درخواست اجرا و اسناد و مدارک مزبور چنانچه شرایط قانونی را احراز نماید دستور اجرا میدهد؛ یعنی با جمله اجرا شود و یا اقدام شود که معمولاً زیر درخواست اجرا درج و و امضا می شود، دستور اجرا می دهد. روشن است که دادگاه در صورتی می تواند دستور اجرای حکم را صادر نماید که تمامی مقدمات و شرایط قانونی اجرای حکم فراهم باشد نک ش. ۴۵۳ به بعد. پس از صدور دستور اجرا، علی القاعده اجراییه صادر و عملیات اجرایی آغاز می شود نک ش. ۶۲۴ به بعد). پس صدور اجراییه نخستین عمل اجرایی به شمار می رود و بنابراین با دستور اجراه اشتباه نمی شود، همچنان که دستور اجرا نیز با رأی یا سند لازم الاجرا اشتباه نمی شود. پس چنانچه حکم محکومیت شخصی به پرداخت یک میلیارد ریال از دادگاه تجدیدنظر استان صادر شود و به درخواست محکوم له دادگاه دستور اجرایی آن را صادر نماید برگ اجراییه صادر می شود که این اجراییه نخستین عمل اجرایی از سلسله عملیات اجرایی است که در پی آن خواهد آمد مانند معرفی مال بازداشت مال و... دادگاه نخستین در صورتی دستور اجرای حکم را صادر می نماید که حکم لازم الاجرا باشد؛ پس چنانچه حکم نخستین حتی جزئا، در مرجع تجدیدنظر تغییر یافته باشد، دادگاه نخستین باید دستور اجرای همین حکم را ب. ت. ب. تغییری که دادگاه تجدیدنظر در آن اعمال نموده صادر کند. پس از صدور دستور اجرا پرونده با درخواست و دستور پادشده به مدیر اجرا داده می شود تا نسبت به صدور اجراییه اقدام نماید.