دکترین
بنگلادش: حج‌گزاری
آگاهی‌های معتبر در دست نیست. در آن هنگام، مردم با پای پیاده یا با الاغ و شتر به صورت کاروانی رهسپار حج می‌شدند و سفر آن‌ها ماه‌ها به درازا می‌کشید. ۶.
۱ - راه دریایی در این دوره، راه دریایی نیز به دلیل امنیت بیشتر و نزدیک‌تر بودن، برای سفر حج انتخاب می‌شد. هدایا و صدقات مالی گسترده‌ای برای حرمین فرستاد و قاضیان و امامان و خطیبان حرمین را خلعت پوشاند. در ۸۱۳ق. نیز باغ‌ها و بستان‌هایی خریداری و وقف این مدرسه شدند. درباره رباطی نزدیک مسجدالحرام که همین سلطان ساخته، در منابع پسین گزارشی آمده است. معمولاً خانواده‌ها و خانم‌ها در این‌گونه کاروان‌ها راه نمی‌یافتند، مگر این که تجهیزات لازم در این سفر پر مشقت را فراهم کرده باشند. به احتمال بسیار، هر چهار یا پنج سال یک تن از هر منطقه این سرزمین می‌توانست به حج مشرف شود. هر گاه مسلمانی برای مناسک حج آماده می‌شد، در طول یک یا دو ماه بستگانش برای دیدار و وداع به او سرمی‌زدند. مردم از سفر حج بیمناک بودند؛ هر فرد برای سفر حج باید ماه‌ها در سفر می‌بود و در برگشت نیز مخاطره‌هایی را به جان می‌خرید.
منبع: ج۱۰، «حج» · ج۱، ص۱-۲ · ج۹، «شاه شجاع» · ج۲، ص۲۷۷-۲۷۸ · ج۴، ص۴۲۷ · ج۱، ص۵۴۸ · ج۲، ص۲۸۳-۲۸۵ · ج۱، ص۴۷۸ · ج۴، ص۴۴-۴۵ · ج۴، ص۹۴-۹۶ · ج۱، ص۶۵ · ج۱، ص۷۹
موارد مرتبط
برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.