به موجب ماده فوق هرگاه داین اثبات میکرد که مدیون با خط

⚠ احتیاط: متنِ OCR در جاهایی ناخواناست. به موجب ماده فوق هرگاه داین اثبات میکرد که مدیون با خط خود بر ورقه ای نوشته که دین داین را ابراء کرده بری الذمه شناخته می شد. ماده ۱۶۰۸: القیود التی هی فی دفاتر التجار المعتمد بها هی من قبیل الاقرار بالکتابه ایضا فلو کتب التاجر فی دفتره انه مدیون لفلان بکذا فروش یکون قد اقر له بذلک القدر دینً علیه و عند الحاجه تعتبر کتابته و ترافعی کاقراره الشفاهی». به موجب ماده فوق هرگاه در دفتر تاجری که نزد خودش بوده بدهی به دیگری قید شده باشد؛ داین می تواند به استناد آن دین خود را مطالبه نماید. ماده ۱۶۰۹: مان سند المدین الذی یکتبه الرجل او یستکتبه ویعطیه آخر ممضی با مضائه او مختومً بختمه بعد اقراراً بالکتابة و یکون معتبرً و مرعیاً کتقریره . الفتاوی الخیریه رملی ... خارج عن الحجج الشرعیة الشریفه ... وهی البینه و الا قرار و النکول و هذا شرع محمد سید ولد عدنان، لا الرسم فی الورق من أی کان، والعبرة ما هو فی الواقع لا لما کتب