بهاریه در ادبیات عرب: بهاریه‌سرایان دوره عباسی

وی در شعری دیگر، طبیعت را به نقاش چیره‌دستی تشبیه کرده که نقشی زیبا بر درختان افکنده و شادی و گشاده‌رویی به ارمغان آورده است. او دستان آسمان را زینت بخش بوستان در بهاران می‌داند که آن را برای خوش‌گذرانی آماده می‌سازد و ساقی را فرا می‌خواند که همگام با خواندن پرندگان او را سیراب سازد و سپاس‌گزاری بوستان را از آسمان در فصل بهار همان انتشار گل‌ها می‌داند. شاعر معتقد است که چنان‌چه روزی نگاه‌بانیِ بوستان را بدو سپارند، او نخواهد گذارد که انسان‌های پست قدم به بوستان نهند. هر آن کس که شکوفه‌های بهاری را ببوید خواهد گفت که نه مشک، مشک است و نه کافور ، کافور. شاعر شکوفه‌ها را سخن‌گویانی صامت می‌داند که نطق آن‌ها همین سکوت آن‌هاست. او خنده بدون حجاب خورشید را در بهاران به جامی از طلا در آسمان تشبیه می‌کند. به نظر وی در بهار باید ترک غم کرد و در زینت و حس طبیعت مشارکت جست. منبع: ج۱، ص۱۴۸، بیروت ۱۴۰۷/۱۹۸۷ · ج۵، ص۷۴، بیروت ۱۹۸۶ · ج۳، ص۱۲۷، نقله الی العربیة عبدالحلیم نجار، قاهره ۱۹۶۹ · ج۳، ص۲۹ـ۳۱، نقله الی العربیة عبدالحلیم نجار، قاهره ۱۹۶۹ · ج۳، ص۴۴ـ۵۵، نقله الی العربیة عبدالحلیم نجار، قاهره ۱۹۶۹ · ج۳، ص۵۹ـ۶۵، نقله الی العربیة عبدالحلیم نجار، قاهره ۱۹۶۹ · ج۱، ص۳۷۶، بیروت ۱۴۰۷/۱۹۸۷ · ج۱، ص۱۲۴، بیروت ۱۴۰۷/۱۹۸۷ · ج۱، ص۲۷، بیروت ۱۴۱۵ـ۱۹۹۵ · ج۱، ص۳۱۵، بیروت ۱۴۱۵ـ۱۹۹۵ · ج۱، ص۴۶۷، نقله الی العربیة محمد عبدالهادی ابوریدة، قاهره ۱۳۷۷/۱۹۵۷ · ج۱، ص۸۶۶، بیروت ۱۹۸۶ · ج۱، ص۴۲، چاپ احسان عباس، بیروت ۱۹۷۰ · ج۱، ص۴۶۵، نقله الی العربیة محمد عبدالهادی ابوریدة، قاهره ۱۳۷۷/۱۹۵۷ · ج۱، ص۴۳، چاپ احسان عباس، بیروت ۱۹۷۰ · ج۱، ص۴۳۰، چاپ احسان عباس، بیروت ۱۹۷۰ · ج۲، ص۵۸۲، بیروت ۱۹۸۵ · ج۱، ص۴۴۱ـ۴۴۷، چاپ مفید محمد قمیحه، بیروت ۱۴۰۳/۱۹۸۳ · ج۱، ص۴۴۵، چاپ مفید محمد قمیحه، بیروت ۱۴۰۳/۱۹۸۳ · ج۲، ص۲۳، قاهره ۱۳۵۲، چاپ افست بغداد (بی تا) · ج۱، ص۳۰، چاپ یُسری عبدالغنی عبدالله، بیروت ۱۴۰۷/۱۹۸۷ · ج۱، ص۳۸، چاپ انیس مقدسی، بیروت ۱۹۳۸ـ۱۹۳۹ · ج۱، ص۴۱، چاپ انیس مقدسی، بیروت ۱۹۳۸ـ۱۹۳۹