بکاول: معانی و مَناصب

در فرهنگ‌ها و متون تاریخی بکاول را به معنای چشنده غذا با مناصبی همچون خوانسالار ، سالارخوان، چاشنی‌گیر، توشمال، پیش‌مرگ ، باورچی، قیسات/قیچات/ قنجات/قیشات، داروغه مطبخ، داروغه باورچی‌خانه مترادف دانسته‌اند (رجوع کنید به سطور بعد). اما به نظر می‌رسد که خَلْطی صورت گرفته‌باشد، زیرا خوانسالار متصدی کل آشپزخانه شاهی بود که‌ گاه بخش‌های کوچکتری مانند شربت‌خانه یا آبدارخانه را نیز در برمی‌گرفت؛ حال آنکه چاشنی‌گیر یا پیش‌مرگ وظیفه‌ای جز چشیدن غذا ـ پیش از تناول شاه ـ نداشت تا مطمئن‌شود که غذای شاه را به زهر نیالوده‌اند. به همین دلیل، وی از میان معتمدان انتخاب می‌شد. البته بعید نیست که دو منصب بکاولی و چاشنی‌گیری گاه بر عهده یک‌نفر گذاشته شده‌باشد، اما شواهد روشنی در دست است که نشان می‌دهد این دو منصب جدا بوده‌اند، به عنوان مثال استادارالصحبه و چاشنی‌گیر در عهد ممالیک مصر . (حک: ۶۴۸ـ۹۲۲) منبع: فهرست، مصطلحات، قاهره، تاریخ مقدمه ۱۳۸۳ـ۱۳۹۰/۱۹۶۳ـ۱۹۷۰