بی طرفی داور

بی‌طرفی داور ، به معنای فقدان هرگونه جانبداری، تبعیض ناروا، پیش‌داوری و تمایل ذهنی داور نسبت به ی. ا. ط. یا موضوع مورد اختلاف است. معیار ارزیابی و تشخیص آن نیز شخصی است. نکته‌ی دیگر آن که، نمی‌توان تا شروع جریان داوری خدشه‌ای به بی‌طرفی داور وارد نمود. چراکه، بی‌طرفی داور به رفتار وی مربوط می‌شود. بدین معنا که داور به یکی از اصحاب دعوا یا موضوع داوری ، تمایل یا تنافر نشان ندهد. این وصف، جنبهٔ شخصی دارد و نشان دهندهٔ عدم تمایل شخص به پیروزی یک طرف دعوا است. از مواردی که ممکن است به بی‌طرفی شخص خدشه وارد کند، وجود تمایلات شدید ملی، نژادی و قومی است. بی طرفی داور الزام حقوقی به عدم جانبداری داور از هر یک از طرفین اختلاف و اتخاذ تصمیم بدون تأثیر منافع، پیش داوری یا عوامل نامرتبط است. بی طرفی داور از تضمین های اساسی اعتبار و مشروعیت فرایند داوری و از مؤلفه های دادرسی منصفانه به شمار می رود. منبع: جرح داوران (دیوان داوری دعاوی ایران، ایالات متحده)، مؤسسه مطالعات و پژوهش های حقوقی شهر دانش، 1390 · داوری تجاری بین‌المللی، سمت، 1391 · «داوری الگوریتمی و توسعه قضایی دیجیتال: آینده حل اختلاف در بستر هوش مصنوعی»، پژوهش های حقوق اقتصادی و تجاری، 1405