بی طرفی فرهنگی: مفهوم

بی طرفی فرهنگی بر این فرض استوار است که وجود تفاوت در دین، مذهب، زبان، قومیت، نژاد، شیوه زندگی و دیگر مؤلفه های فرهنگی، به خودی خود نباید موجب برخورد متفاوت یا محدودیت اشخاص شود. دولت در این رویکرد از شناسایی یک الگوی فرهنگی به عنوان مبنای عمومی محدود کردن سایر فرهنگ ها خودداری می کند. این رویکرد لزوما به معنای بی تفاوتی کامل دولت نسبت به همه وضعیت ها نیست. در مواردی که یک گروه فرهنگی به دلیل موقعیت اقلیتی یا آسیب پذیر خود در معرض محرومیت قرار دارد، ممکن است اقدامات حمایتی برای تأمین امکان واقعی برخورداری از حقوق فرهنگی ضروری باشد. منبع: «قانون مندی جرایم و مجازات ها در حوزه فرهنگ؛ در پرتو بین المللی شدن بی طرفی فرهنگی»، دوفصلنامه تحقیق و توسعه در حقوق کیفری و جرم شناسی، 1405