همچنین در حدیث دیگر آمده است که امام صادق (ع) فرمود: در زمان ابوبکر مردی را که مرتکب شرب خمر شده بود آوردند. شخص مزبور نزد ابوبکر افرار کرد. ابوبکر پرسید: «چرا با وجود آنکه این عمل حرام است. مرتکب شدی؟ پاسخ داد: من بر حرمت آن آگاه نبودم و اگر میدانستم چنین کاری نمی کردم خلیفه حیران شده با عمر مشورت کرد، عمر گفت: «مسأله مشکلی است قضیه را نزد علی (ع) بردند. آن حضرت فرمود: شخصی همراه او کنید و به مجالس مهاجران و انصار بگردانید، چنانچه کسی گرامی داد که برای شخص مرتکب آیه مربوط به حرمت عمر تلاوت شده، مجاز اتش کنید. در غیر این صورت رهایش سازید. به همین رای عمل شد و چون کسی گواهی نداد رهایش ساختند.
کلینی، فروع کافی، ج ۷، ص ۲۲۹. سید محمد طباطبایی، سبط وحید بهبهانی و از بزرگان علم اصول می گوید: «بهتر است قاعده را چنین مطرح کنیم: اذا لم یصل الحکم، لم یکن عقابً لقیح التکلیف و العقاب حینی کما علیه
موارد مرتبط
برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.
