بیتوته: بیتوته در روایات

همچنین در احادیث شیعی، بیتوته شب عاشورا در حائر حسینی و نیز بیتوته همراه با عبادت در شب‌های نیمه شعبان و عرفه (۹ ذی‌حجه ) در کربلا بسیار سفارش شده است. در روایت‌ها فضیلتی فراوان برای بیتوته کردن با وضو در بستر خواب شمرده شده و از بیتوته با بیداری کامل در شب برای کسب درآمد نهی گشته است. بر پایه احادیث، حضرت آدم (علیه‌السّلام) هنگام حج‌گزاری خود در حطیم و حضرت ابراهیم (علیه‌السّلام) در مشعر الحرام بیتوته می‌کردند. پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم) نیز در مناسک حج، شب‌هایی را در ذی الحلیفه ، عرفات ، منا و مشعر بیتوته فرمود. او در مسجدالنبی در مدینه نیز بیتوته می‌کرده است. به گزارش روایات، حضرت علی (علیه‌السّلام) مدتی برای حفظ جان پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم) در شعب ابی‌طالب با خوابیدن در بستر او بیتوته می‌کرد. افزون بر این، به تصریح متون حدیثی و تفسیری امامیان و اهل سنت شان نزول آیه ۲۰۷ سوره بقره آن است که در لیلة المبیت که مشرکان قصد کشتن پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم) را داشتند، حضرت علی (علیه‌السّلام) با خوابیدن در بستر وی موجب نجات جانش شد: «وَ مِنَ النَّاسِ مَنْ یَشْری نَفْسَهُ ابْتِغاءَ مَرْضاتِ اللهِ وَ اللهُ رَؤُفٌ بِالْعِبادِ.» در منابع فقهی، بیتوته در مباحثی چون نکاح، طلاق و حج یاد شده است. ƒ منبع: کامل الزیارات، ص۳۲۳ · سنن ابی داود، ج۴، ص۳۱۰ · الکافی، ج۵، ص۱۲۷ · من لا یحضره الفقیه، ج۲، ص۲۲۹-۲۳۰ · صحیح مسلم، جج۲، ص۸۴۶ · وفاء الوفاء، ج۲، ص۴۶-۴۷ · المناقب، ج۲، ص۶۰ · الامالی، ص۴۴۶ · شواهد التنزیل، ج۱، ص۱۲۳ · بقره/سوره۲، آیه۲۰۷ · المدونة الکبری، ج۲، ص۴۶۴ · فتح العزیز، ج۷، ص۳۸۷-۳۹۲