دکترین
بئر (فقه): آب چاه نزد اهل سنت
۶.
۱ - حکم فقهی آب چاه نزد اهل سنت شافعیان ، حنبلیان و حنفیان میان آب چاه قلیل و کثیر تمایز گذاشته و گفته‌اند که آب چاه قلیل، به مجرد برخورد با نجاست، نجس می‌شود، اما آب چاه کثیر تنها درصورت تغییر یکی از اوصاف سه گانه آن پس از برخورد با نجاست، نجس می‌گردد. ۶.
۲ - نحوه پاک‌شدن آب چاه نزد اهل سنت فقهای امامی شیوه‌های گوناگونی برای تطهیر آب چاه پس از برخورد با نجاست و تغییر یکی از اوصاف سه‌گانه‌اش بیان کرده‌اند، اما بیش‌تر آنان از بین رفتن تغییر ایجاد شده را، با هر روشی که ممکن باشد، کافی دانسته‌اند، از جمله خارج کردن مقداری از آب چاه یا مخلوط شدن آن با آب زیرزمینی جدیدی که وارد چاه شده است. حنفیان بیرون آوردن مقدار معینی از آب چاه را برای تطهیر آن، باتوجه به نوع نجاست، لازم دانسته‌اند. مالکیان نیز خارج کردن آب را پذیرفته‌اند و حنبلیان، علاوه بر آن، اضافه کردن آب به چاه یا اتصال آن به منبع آب زیرزمینی را از دیگر راههای تطهیر دانسته‌اند، اما به نظر فقهای هر دو مذهب، کشیدن آب از چاه اندازه مشخصی ندارد. شافعیان خارج کردن آب را به تنهایی پاک‌کننده نمی‌دانند و تنها شیوه افزودن بر مقدار آب را برای تطهیر آب چاه برگزیده‌اند
منبع: ج ۱، ص ۵۹ـ۶۳، بیروت ۱۴۱۴/۱۹۹۴ · ج ۱، ص ۲۷۰ـ۲۷۱، بیروت ۱۹۸۱ · ج ۱، ص۶۰، قاهره ۱۳۲۴ـ۱۳۳۱، چاپ افست استانبول ۱۴۰۳/ ۱۹۸۳ · ج ۱، ص ۳۴ـ۳۵، بیروت: عالم‌الکتب، ) بی‌تا ( · شرح المهذّب، ج۱، ص۱۴۸، بیروت، دارالفکر، بی‌تا
موارد مرتبط
برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.