بئر (فقه): احکام چاه آب

بنابر قول مشهور مستحب است بین چاه آب و چاه مستراح در زمین سخت و نیز در صورت پایین بودن سطح مکان فاضلاب نسبت به چاه، پنج ذراع فاصله باشد. و در زمین نرم و نیز در صورت مساوی بودن مکان فاضلاب یا بالا بودن آن نسبت به چاه هفت ذراع فاصله باشد. کندن چاه در زمین مباح به قصد تملک آب، موجب حق اختصاص می‌گردد و اگر به آب برسد، کَنَنده مالک آب و چاه می‌شود. اجاره چاه برای بهره برداری از آب آن جایز نیست، لیکن اجاره آن به طور مطلق جایز است. در این صورت از آب آن نیز می‌توان استفاده کرد چاه کنده شده در زمین مباح ، حریم دارد و حریم آن برای آشامیدن حیوانات ، چهل ذراع و برای کشاورزی ، آبیاری و مانند آن، شصت ذراع از هر طرف م. ب.. منبع: الروضة البهیة، ج۱، ص۲۸۲-۲۸۳ · جواهرالکلام، ج۳۸، ص۱۱۶ · جواهرالکلام، ج۲۷، ص۲۹۵ · جواهرالکلام، ج۳۸، ص۴۱