بیع شرط (فقه): تعریف بیع شرط

بیع شرط عبارت است از معامله‌ای که در آن برای فروشنده در مدّتی معیّن در صورت باز پس دادن بهای کالا به خریدار، حقّ خیار ، شرط می‌گردد، مانند آنکه فروشنده خانه‌ی هزار تومانی را به دویست تومان بفروشد و با خریدار توافق کند چنانچه ظرف یک سال پس از معامله ، بهای خانه را به وی برگرداند حقّ فسخ معامله را داشته باشد. منبع: جواهر الکلام، ج۲۳، ص۳۶- ۳۸