بیع منفعت

بیع منفعت از جمله موضوعات پرچالش در فقه امامیه است. فقهای مشهور بر این باورند که بیع تنها در صورتی تحقق می‌یابد که موضوع معامله «عین» باشد؛ به عبارت دیگر، بیع به تملیک عین در برابر عوض معلوم تعریف شده است. بر همین اساس، فروش صرف منفعت را بیع نمی‌دانند و آن را یا در قالب اجاره تحلیل می‌کنند، یا صلح، و یا اساساً معامله‌ای باطل تلقی می‌نمایند. دلیل این گروه آن است که منفعت بدون عین تحقق نمی‌یابد و استقلال آن به عنوان مَبیع مخالف ماهیت بیع است. در نتیجه، بر پایه‌ی ادله‌ای چون قوامیت بیع به عین بودن مَبیع ، اجماع و تبادر، مشهور فقها بیع منفعت را غیرصحیح می‌دانند.