اداره حقوقی قوه قضاییه در نظریه شماره ۷/۵۷۷۵ مورخه ۱۳۸۴/۸/۱۶ با بیان

اداره حقوقی قوه قضاییه در نظریه شماره ۷/۵۷۷۵ مورخه ۱۳۸۴/۸/۱۶ با بیان با عنایت به اینکه در تسبیب فراهم کردن سبب ب تلف، موجب ضمان می شود و در فرض اول که شخصی بدون استمداد راننده برای خارج کردن اتومبیل از داخل جوی اقدام کرده و به علت لغزیدن خود بخود اتومبیل مصدوم شده است و در فرض دوم مشارالیه با استعداد لکن قبل از اینکه راننده پشت فرمان قرار گیرد به علت لغزیدن خود بخود اتومبیل کمک کننده مصدوم شده است ضمان بر عهده راننده نیست زیرا در هر دو فرض سبب مصدوم شدن امدادگر قضایی نظر مخالف هم دارد؛ برای مثال در دادنامه شماره ۸۸/۲/۲۷۸۸/۲۲۶۰ موضوع پرونده شماره ۸۸۰۱۷۹ شعبه ۳ دادگاه تجدید نظر استان گلستان برخورد اتومبیل با شتر تحت شمول تعهدات صندوق قرار گرفته و حکم دادگاه نخستین در خصوص محکومیت صندوق تأیید شده است؛ به دنبال پرتاب سنگ توسط عده ای یکی از مسافران اتوبوس آسیب می بیند؛ در اینکه آیا از محل بیمه اتومبیل میتوان چنین خساراتی را جبران نمود یا خیر میتوان به دادنامه شماره ۹۱۰۹۹۷۵۱۳۳۰۰۰۴۳۳ مورخ ۱۳۹۱/۳/۱۶ موضوع پرونده شماره ۸۸۰۳۴۲ شعبه ۱۱ دادگاه تجدید نظر استان خراسان رضوی اشاره داشت ... راننده و مالک اتوبوس به هیچ صورتی اعم از مباشرت یا تسبیب نقشی در صدمه وارده به مصدومین نداشته اند و چون حادثه عرفا استنادی به وسیله نقیله هم نداشته و در قرارداد منعقده بین شرکت اتوبوس رانی که اتوبوس موضوع پرونده متعلق به آن بوده و شرکت بیمه دانا به شرح بند شش از بند یک ماده دهم قرارداد خسارت های ناشی از تهاجم به اتوبوس موضوع بیمه مستثنی شده و هیچ گونه تصریحی به شمول حوادثی که عرفاً انتساب به آن وسیله نقلیه موضوع بیمه منتفی است. در قرار داد وجود ندارد، موجبی جهت محکومیت خواندگان و احراز مسئولیت شان به نظر نمی رسد و مستفاد از مادتین یک و دو قانون بیمه اجباری مسئولیت مدنی مصوب ۱۳۴۷ و اصلاحات بعدی آن نز مؤید همین معنا است.....