بیگمان

بیگمان، اگر شوهر بتواند عذر معقولی را برای سکوت خود اثبات کند (مانند بیم از خانواده زن و احتمال خونریزی قرینه ای که به سکوت معنی اقرار را می دهد درهم می ریزد. ولی هرگاه چنین وضع نامتعارفی اثبات نشود آیا باز هم می توان سکوت را اعم از اقرار شمرد؟ به نظر می رسد که قرینه مربوط به حضور شوهر هنگام وضع حمل همسر خود با آگاه شدن از آن به اندازه ای قوی است که می تواند به سکوت شوهر مفهوم اقرار ضمنی به نسب را بدهد. قانون مدنی نیز از همین نظر پیروی کرده است زیرا در ماده ۱۱۶۲ مقرر میدارد: در مورد مواد قبل دعوا نفی ولد باید در مدتی که عادتاً پس از تاریخ اطلاع یافتن شوهر از تولد طفل برای امکان اقامه دعوا کافی م. ب. اقامه گردد و در هر حال دعوا مزبور پس از انقضای دو ماه مسموع نخواهد بود.