تأثیر قانون تأمین مالی تولید و زیرساختها بر توثیق داراییهای دیجیتال
نویسندگان: طباطبائی حصاری, نسرین، صحرانورد, غزاله
نشریه: پژوهش های حقوق اقتصادی و تجاری، دوره 4، شماره 1، 2026/05/22
چکیده:
با ظهور داراییهایدیجیتال بهعنوان طبقه جدیدی از اموال و افزایشروزافزون ارزشاقتصادی آنها، برای دارندگان این نوع از داراییها، نیاز به توثیق آنها بهمنظور اخذ تسهیلات در نظام بانکی و بهتبع ضرورت تنظیم احکامخاص در این زمینه را فراهم آورده است؛ علیالخصوص که در عمل، مؤسسات موازی سیستم بانکی با هدف اعطای اعتبار، داراییهای دیجیتال را بهعنوان وثیقه مورد پذیرش قرار دادهاند. اگرچه امکان توثیق داراییهای غیرمادی براساس برخی قوانین قبلی نیز قابل پذیرش است، هدف از این پژوهش، بررسی آثار قانون تأمین مالیتولید و زیرساختها 1403 بر امکان توثیق داراییهای دیجیتال و آثار آن است. این پژوهش با رویکرد تحلیلی و مطالعهی تطبیقی به این نتیجه رسید که پذیرش توثیق داراییهای دیجیتال بهموجب ماده 7 قانون اخیر همسو با اعتباربخشی بیشتر به اصل مالکیت، کارایی مؤثرتر اصل آزادی قراردادی، افزایش امنیت معاملاتی و تجاریسازی این نوع از دارایی است و به افزایش سهم اقتصاد رقومی (مندرج در قانون برنامه پنجساله هفتم توسعه کشور) کمک خواهد کرد؛ بهموجب این قانون و با استناد به اصل رضایی بودن عقود، حق وثیقه داراییهای دیجیتال میان متعاقدین به صرف توافق طرفین (اعم از کتبی یا شفاهی) به وجود میآید، اما قابلیت اجرای آن و همچنین حق تقدم وثیقهسپاران متعدد در مال واحد، با ثبت وثیقه در سامانه جامع وثایق (مندرج در ماده 9 ق. ت. م. ت.
ز) محقق خواهد شد؛ همچنین تمام مراحل اجرای حق وثیقه بر طبق سامانه مذکور صورت خواهد گرفت، اگرچه برخی نارساییهای سامانه مذکور و ویژگیهای خاص داراییهای دیجیتال نیازمند تدوین مقررات خاص است
موارد مرتبط
برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.
