تَب، افزایش دمای تن آدمی نسبت به دمای عادی آن (معمولاً ْ۳۷ سانتیگراد) به علتهای گوناگون. • ریشهشناسی و واژهشناسی در فارسیِ میانه نیز تَب هم ریشه با واژههای اوستایی tafta- «دچار تب» و tafnav- «تب، گرمای تب» به کار رفته و در عربی، حُمّی، جمع آن، حُمَّیات، معادل تب است. ارزیابی آرای حکیمان قدیم در باره انواع و علتهای تب با سنجش آنها با نظریات علمی کنونی میسّر میشود. امروزه تب را: ۱. ناشی از واکنش تن آدمی به هجوم خُرْد جاندارانِ عفونتزا (میکروبها، باکتریها، ویروسها) به تن ۳. و یا ناشی از پیدایش مواد ریم زا در تن مثلاً در مورد سرطان خون میدانند.
منبع: David N. MacKenzie, A concise Pahlavi dictionary, P۸۱, Oxford ۱۹۹۰ · Christian Bartholomae, Altiranisches Worterbuch, Strasbourg ۱۹۰۴, repr. , Berlin ۱۹۶۱, ۶۳۲ · Dorland's illustrated medical dictionary ۲۶th ed. , Philadelphia ۱۹۸۴, ذیل fever
موارد مرتبط
برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.
