تبرک

تبرّک ، یعنی برکت جستن از خدا ، پیامبران ، امامان و اولیا و آثار آنان که مستندات قرآنی مانند پیراهن یوسف (علیه‌السلام) و مقام ابراهیم (علیه‌السلام) و سیره صحابه و ائمه آن را تأیید می‌کند. برخی همچون ابن‌ تیمیه و وهابیان آن را بدعت و شرک شمرده‌اند، اما پاسخ کلامی این است که: فاعل برکت خداست و توسل به اسباب، با توحید و قانون علیت سازگار است. تبرک در روابط محبت‌ آمیز مؤمنان با اولیای دین ریشه دارد و بسیاری از اعمال مرتبط با آن، جلوه همان محبت است. در عین حال، برخی رفتارهای عوامانه ممکن است مستند دینی نداشته باشد که پالایش آن وظیفه عالمان است، نه مبارزه با شرک.