تبری

تبری اصطلاحی کلامی به معنای دوری جستن و بیزاری از دشمنان خدا و اولیای اوست که ریشه آن در قرآن و احادیث آمده و در کنار تولی از آموزه‌های شیعه به شمار می‌رود. سیره غالب علمای شیعه در اظهار تبری، رعایت وحدت اسلامی و پرهیز از تحریک عواطف بوده، هرچند نمونه‌هایی از تبری‌ جویی در دوره‌های آل‌ بویه ، فاطمیان و صفویان گزارش شده است.