تجسم اعمال در قیامت: آثار اعتقاد به تجسم اعمال

درحالی‌که گناهان در ظاهر کوتاه و کوچک به شمار می‌آیند. از آن‌ جایی ‌که خود عمل در آخرت تجسم می‌یابد، نشان می‌دهد آنچه در دنیا کوچک به ‌نظر می‌رسد، در واقع امر بزرگی بود که آثار و پیامدهای طولانی داشته است؛ زیرا این عذاب‌ها در حقیقت همان اعمالی است که شخص در دنیا انجام داده و اکنون تجسم یافته است. ۲- حل مسئله خلود در جهنم: بنا بر تجسم اعمال، خلود اهل طاعت و اهل معصیت با بقای ملکات و صورت‌های اعمال در آخرت و تجسم یافتن آنها معنا پیدا می‌کند وگرنه اعمال انسان که منشا ثواب و عقاب می‌شوند امور متناهی‌اند که در زمان محدودی واقع شده‌اند و چگونه می‌توانند سبب خلود و جزای غیرمتناهی شوند؟ چنین افرادی بهشت و جهنم موعود ندارد و تنها ملکات آنان باقی می‌ماند و با آن محشور می‌شوند با همان صورت مناسب با ملکات و تنگنا و ناراحتی آن جاودان خواهند بود. ۳- تعبیر تناسخ در متون دینی: تناسخ به‌ معنای درست آن که تناسخ ملکوتی است، در ادیان الهی و سخنان حکمای بزرگ موجود است و این تناسخ تنها با قول به تجسم اعمال تصحیح می‌شود. بر اساس تجسم اعمال، انسان بر اساس باطن و ملکوت خود در قیامت ظاهر می‌شود و ممکن است شخص به‌تناسب ملکات خود با بدن یک حیوان یا شیطان محشور و این به ‌معنای انتقال روح به جسد حیوان دیگر نیست، بلکه نفس بر اساس ملکات خود صورت‌هایی را انشاء می‌کند که ظهور باطن نفس است و این در حقیقت تناسخ ملکوتی است. منبع: صحیفه امام، ج۲، ص۱۷، تهران، مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی، ۱۳۸۹ · تقریرات فلسفه امام خمینی، ج۳، ص۷۸، تهران، مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی، ۱۳۸۵ · تقریرات فلسفه امام خمینی، ج۳، ص۴۷۶-۴۷۷، تهران، مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی، ۱۳۸۵ · دانشنامه امام خمینی، ج۳، ص۲۶۲، تهران، مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی، ۱۴۰۰