تحدی: نعریف اصطلاحی

تحدی در اصطلاح به این معنا آمده است که، هر کسی دیگران را برای عمل یا گفتار یا نوشتار خود به مبارزه طلبی و همانندآوری دعوت کند؛ تحدی نامیده می‌شود. مدعی نبوت باید دیگران را به مقابله و مبارزه دعوت کند، تحدی مشتمل بر قیاس و برهان است بدین گونه که «لوکان هذا الکتاب من عند غیر الله لامکن الاتیان بمثله، لکن التالی باطل فالمقدم مثله؛ اگر این کتاب، کتاب کلام الله نباشد پس کلام بشری است و اگر بشری باشد پس شما هم که بشر هستید باید بتوانید مثل آن را بیاورید، اگر شما توانستید مثل آن را بیاورید بشری بودنش اثبات می‌شود و اگر نتوانستید معلوم می‌شود که بشری نیست و اعجازی است که اثبات کننده ادعای نبوت و رسالت آورنده آن خواهد بود. پیامبران الهی با انجام امری فوق العاده و اثبات عجز دیگران، ادعای خ. ر. ب. اثبات می‌رسانند، بنابراین هر کاری گرچه فوق العاده باشد و دیگران از انجام آن عاجز باشند، ولی اگر به همراه تحدّی و مبارزه طلبی نباشد، معجزه نامیده نمی‌شود ، به عبارت دیگر، تحدّی شرط اساسی در معجزه و اثبات عجز کسانی است که می‌خواهند با آن مبارزه نمایند. منبع: ج۱، ص۱۳۸، قم، اسراء، چاپ اول ۱۳۷۸ · مناهج الیقین فی اصول الدین، ص ۴۰۳، تحقیق یعقوب جعفری المراغی، دارالاسوه للطباعه والنشر، س۱۴۱۵هق