تحقق حالت اضطرار (قواعد فقه)

تحقق حالت اضطرار ، از مباحث مطرح در قاعده اقرار از قواعد فقهیّه است. اضطرار نهادی استثنایی و خلاف اصل است و تحقق آن منوط به وجود خطر واقعی، فعلی، شدید و عقلایی است. خطر اضطراری نباید ناشی از اقدام عمدی مضطر باشد و او نیز شرعاً یا قانوناً مکلف به تحمل آن نباشد. اقدام اضطراری زمانی موجه است که ارتکاب فعل ممنوع، تنها طریق مؤثر برای دفع خطر و حفظ نفس باشد. دامنه اقدام مضطر به میزان ضرورت محدود است و با رفع اضطرار، جواز ارتکاب فعل ممنوع نیز پایان می‌یابد.