تخلیه به جهت تخریب و نوسازی — این دعوی در مورد قراردادهای اجاره ی

این دعوی در مورد قراردادهای اجاره ی املاک تجاری مطرح می شود که قبل از سال ۷۶ بسته شده و مشمول قانون روابط موجر و مستأجر مصوب ۱۳۵۶ باشد. در این قراردادها پایان مدت اجاره موجب قطع رابطه ی استیجاری رابطه ی بین موجر و مستأجر) نمی شود. حال اگر موجر تصمیم به تجدید بنای ملک مورد اجاره داشته باشد باید دادخواست صدور حکم تخلیه به جهت تخریب و نوسازی مطرح کند. پیش نیاز دادخواست تخلیه به جهت تخریب و نوسازی آن است که مالک، ابتدا از شهرداری پروانه ی تخریب و نوسازی اخذ کند. درخواست تخلیه به منظور تجدید بنا سهل ترین راه تخلیه در مورد املاک تجاری دارای حق کسب و پیشه است و از آن جا که کل حق کسب و پیشه به مستأجر پرداخت میشود در این مورد قضات سخت گیری زیادی برای تخلیه ندارند. دادگاه پس از بررسی مستندات مالک پرونده را جهت ارزیابی میزان حق کسب و پیشه به کارشناس رسمی دادگستری ارجاع میدهد و پس از قطعیت نظر کارشناس، قدام به صدور رأی مبنی بر تخلیه ی ملک می کند. در رأی دادگاه به موجر، سه ماه ملهت داده میشود تا نسبت به واریز حق کسب و پیشه اقدام کند. در صورتی که موجر در مهلت فوق اقدام نکند، رأی دادگاه بلا اثر میشود. هم چنین دادگاه برای مستأجر مهلتی که از ۱۰ روز کمتر و از ۲ ماه بیشتر نباشد، در نظر می گیرد تا نسبت به تخلیه ی ملک اقدام کند. شروع مهلت مستأجر، تاریخ پرداخت حق مستأجر و یا واریز وجه به حساب دادگاه است. مستأجر به عنوان خوانده، اقامه ی دعوی کند. اگر مستأجر با اجازه ی مالک، اقدام به انتقال هر چند دعاوی مربوط به تخلیه طبق قانون شورای حل اختلاف در صلاحیت این مرجع میباشد؛ اما به علت این که این نوع تخلیه مرتبط با ملک دارای سرقفلی و حق کسب و پیشه است، بنابراین مرجع رسیدگی آن دادگاه محل وقوع ملک مورد نظر است. پس از قطعیت رأی و صدور اجراییه چنان چه موجر در مهلت تعیین شده در رأی قدام به پرداخت حق کسب پیشه کند، پس از اتمام مهلت تعیین شده برای مستأجر اجرای احکام اقدام به تخلیه ملک میکند. ۱) اگر ملک نیاز به تعمیرات داشته باشد این تعمیرات ولو آن که تعمیرات اساسی باشد، تجدید بنا محسوب نمی شود و منظور از تجدید بنا تخریب کل ملک و ساختن بنای جدید است.