ترتیب اجرای رای داوری خارجی — همچنین می توان نادیده گرفتن اجرای دستور

آرای خارجی در نظام حقوقی انگلستان با رعایت شرایط قانونی و بررسی شکلی دادگاه شهرستان همانند رای صادر از دادگاههای انگلیس درخور شناسایی و اجرا هست. مقررات کنوانسیون نیویورک مواد ۳۶ و ۳۷ قانون داوری ۱۹۹۶ بخش دوم قانون داوری ۱۹۵۰ انگلستان و ماده ۳۵ کنوانسیون ژنو ۱۹۲۷ به رای داوری خارجی با رعایت شرایط قانونی اعتبار و قدرت اجرایی بخشیده است. درخواست اجرای رای از سوی داد برده حکایت از ناکامی در اجرای توافقی و اختیاری رای است. بنابراین دادگاه چنانچه با پذیرش درخواست دستور اجرا صادر نماید می تواند در فرآیند اجرای قهری و با سازوکاری که برای اجرای دیگر احکام برقرار هست، مفاد رای را بر داد باخته تحمیل نمود. همچنین می توان نادیده گرفتن اجرای دستور دادگاه را مشمول مقررات قانون بی حرمتی به دادگاه دانسته و ضمانت اجرای کیفری مقرر در آن را بر داد باخته تحمیل نمود. شناسایی و اجرای آرا و اسناد خارجی در سیستم دادرسی مدنی آلمان شناسایی و اجرای آرای خارجی بر اساس مواد ۷۲۲ و ۷۲۳ قانون آیین دادرسی مدنی آلمان (ZPO) انجام می گیرد. ماده ۷۲۲ با عنوان «قابلیت اجرای آرای خارجی مقرر میدارد که اجرای قهری حکم خارجی در صورتی امکان پذیر است که پذیرش اجرای آن به موجب حکم اجرائی اعلام گردد. اجرای اسناد خارجی در قلمرو آلمان بر مبنای تعهدات مندرج در کنوانسیون ۱۹۶۸ بروکسل از جمله ماده ۵۰ آن با رعایت شرایطی امکان پذیر است. در خصوص شناسایی و اجرای آرای بین المللی و خارجی افزون بر استناد به کنوانسیون ۱۹۵۸ نیویورک می توان به مواد ۱۰۲۵ - ۱۰۶۶ ZPO و مقررات داوری استناد نمود.