ترجیح بلامرجح: نکته

وی معتقد است که وجود فعل اختیاری در خارج دائر مدار اختیار و اِعمال قدرت فاعل مختار است، بدون این‌که بر وجود مرجّح متوقف باشد. البته به نظر او وجود مرجّح، فعل اختیاری را از لغو و عبث بودن خارج می‌کند. وی همچنین مرجّح بودن «اختیار» را در فرض تساوی افعال باطل می‌داند. به گفته او مرجّح چیزی است که انسان را به «اختیار» یکی از دو فرد مساوی از فعل سوق می‌دهد و اگر خود اختیار مرجّح باشد، ترجیح وجود فعل بر عدم آن متوقف بر وجود مرجّح نخواهد بود، زیرا فرض این است که مرجّح ــ که همان اختیار است ــ موجود است. منبع: ج۲، ص۴۷ـ ۴۸، تقریرات درس آیة اللّه خوئی، قم ۱۴۱۰ · ج۲، ص۴۷، تقریرات درس آیة اللّه خوئی، قم ۱۴۱۰ · ج۲، ص۴۸، تقریرات درس آیة اللّه خوئی، قم ۱۴۱۰