دریای سیاه از شمال، دریای مدیترانه از جنوب و دریای اژه از غرب این کشور را در بر گرفتهاند. این دو تنگه دریای سیاه را به آبهای آزاد متصل میسازد. در شمال، رشتهکوههایی با ارتفاع ۵۰۰‘۱ تا ۰۰۰‘ ۳ متر از غرب به شرق امتداد دارد. این رشتهکوهها از ۳ یا ۴ گروه کوه به پهنای ۶۰ تا ۱۰۰ کم به موازات دریای سیاه تشکیل گردیده است. در جنوب رشته کوههایی به درازای ۹۰۰ کمـ به شکل کمانهایی عمود بر کرانههای دریای مدیترانه قرار دارد. کوههای لیسی، توروس، کالدی و آنتیتورس از جمله رشتهکوههای جنوبی ترکیهاند. میان دو رشتهکوه در شمال و جنوب آناتولی مرکزی فلاتی به ارتفاع ۰۰۰‘۱ متر از سطح دریا واقع است. این رشتهکوههای منحنی شکل از ارتفاع ۰۰۰‘ ۳ تا ۰۰۰، ۴ هزار متر بهتدریج به سمت داخل، پایین آمده، فلاتی به ارتفاع ۵۰۰‘۱ تا ۸۰۰‘۱ متر را تشکیل میدهند. داخل این فلات یا از رشتهکوههای منفرد و گاهی مرتفع و آتشفشانی مانند کوههای سبحان (۴۳۴‘۴ متر) و نمرود و یا رشتهکوههای آتشفشانی پیوسته مانند آرارات (آغریداغ) با ارتفاع ۱۶۵‘۵ متر پوشیده شده است.
منبع: ترکیه، ج۱، ص۴، دفتر مطالعات سیاسی و بینالمللی وزارت امور خارجه، تهران، ۱۳۷۴ش · ترکیه، ج۱، ص۱۱-۱۳، ترجمۀ خانبابا بیانی، تهران، ۱۳۵۲ش
موارد مرتبط
برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.
