تشکیل شرکت به جای مشارکت مدنی — همان طور که اشخاص طبیعی قادرند تحت

همان طور که اشخاص طبیعی قادرند تحت قوانین تجاری مبادرت به تأسیس و تشکیل شرکت بازرگانی نمایند، اشخاص حقوقی نیز می توانند با استفاده از مقررات قانون تجارت به تأسیس شرکت ثالث دست یازند. گاهی برای انعقاد پیمان با کارفرما پیمانکاران برای شرکت در مناقصه به جای مشارکت مدنی، شرکت تجاری تشکیل می دهند و هر یک با آورده های نقدی و حالت کلیه ی تضمین ها از سوی شرکت مزبور به کارفرما سپرده می شود و برای کارفرما نحوه ی تعامل، اشخاص حقوقی دیگری که شریک آن شرکت ثالث اند، به هیچ وجه مطرح نیست. البته کارفرما برای انعقاد پیمان با موضوعات مهم، شرکای شرکت موصوف را مدنظر قرار دارد اما اشخاص حقوقی تشکیل دهنده ی آن شرکت ثالث، هیچ یک به تنهایی تعهدی در برابر کارفرما ندارد. چرا که، شخصیت شرکت ثالث مستقل از اشخاص تشکیل دهنده ی آن است. تفاوت این نوع شرکت با از در این است که شرکت با شخصیت حقوقی مرکب از اشخاص حقوقی، شرکتی است به ثبت رسیده و رسمی که نحوه ی سرمایه و سهام و ترتیب انتخاب هیأت مدیره و چگونگی انحلال آن طبق مقررات قانون تجارت انجام می شود اما در مشارکت مدنی یا همان اردو یا چند شرکت، شرکت جدیدی تأسیس نمی کنند و روابط حقوقی آنان طبق قرارداد فی مابین تنظیم می شود. برای تنظیم روابط حقوقی خود فقط تنظیم قرارداد بین آنها کفایت می کند و این قرارداد ممکن است عادی یا رسمی (در یکی از دفاتر اسناد رسمی بین آنها تنظیم شود. معمولاً در این نوع قراردادها، مدت شرکت به میزان مدت پایان پروژه ی موضوع jv تعیین می شود که پس از انجام پروژه بقای شرکت منتفی می گردد. حال آن که در تأسیس شرکت ثالث ممکن است مدت شرکت نامحدود و یا محدود به مدت معینی باشد. گاهی به غلط تشکیل شرکت ثبت شده ی ثالث را توسط شرکای اشخاص حقوقی کنسیر سیوم می گویند. ولی این تعبیر از کنسیر سیوم کاملاً غیر واقع بینانه است. زیرا، کنسیر سیوم در اصل به عنوان همکاریهای حمایت گرانه بین اعضای تشکیل دهنده ی شرکت به منظور کمک و مساعدت برای جبران هرگونه خسارت به اعضای دیگر تعریف می شود. در این حالت تفاوتی ندارد که شرکت به صورت مشارکت مدنی یا شرکت ثبت شده ثالث ایجاد شده باشد. پس در قرارداد تنظیم شده بین اعضای شرکت چنین مقرر میشود که اگر در اثر همکاری آنان برای اجرای یک پروژه خسارتی در آینده به یکی از آن اعضا وارد شود، سایر اعضا متعهد به جبران خسارت وی خواهند شد. چنین قراردادی را کنسرسیوم می گویند. در حقیقت اشخاص شریک با این تعهد، خود را در مقابل خطرات و سوانح و خسارات وارد شده ی ناشی از آن وقایع بین خویش بیمه می کنند و حس تعاون و همکاری بین آنان افزایش پیدا می کند.