تشکیل عقد با ایجاب و قبول

گفته شد برای تحقق عقد نیاز به بیش از یک اراده است و اراده نیز کیفیت نفسانی و درونی است که تا به عالم بیرون راه نیابد کسی نمی تواند از آن آگاه شود. آنگاه که شخص اراده ی خود را برای انعقاد عقد به طرف مقابل از طریقی مانند گفتار اعلام می کند آن را ایجاب می گویند. در واقع ایجاب پیشنهادی است از سوی ی. ا. ط. قرارداد برای انعقاد آن که با اعلام قبولی» به وسیله ی طرف مقابل عقد حاصل می شود. فرقی نمی کند که ایجاب مقدم باشد یا قبول آنچه مهم است این است که تحقق عقد منوط است به ایجاب و قبول طرفین عقد ایجاب و قبول را قصد انشا نیز می گویند. به عبارت دیگر کسی که ایجاب میکند در واقع قصد دارد که عقد را با جلب توجه و قبولی شخص مقابل، انشا کند. انشا یعنی ایجاد کردن خلق کردن و به وجود آوردن قصد انشای عقد به این معناست که طرف تمایل دارد عقدی را به وجود آورد و طرف مقابل با اعلام قبولی خود که او هم قصد انشای عقد را دارد، برای بنای این موجود حقوقی عقد به تفاهم می رسند. طرق اعلام اراده و ایجاب و قبول می تواند گفتار نوشتار اشاره یا رفتار باشد.