تصمیم گیری انحصاری در زمینه مالیات با سازمان امور مالیاتی و نهادهای

تصمیم گیری انحصاری در زمینه مالیات با سازمان امور مالیاتی و نهادهای مستقر در آن مشتمل بر مراجع تشخیص هیاتهای حل اختلاف مالیاتی و شورای عالی مالیاتی است. تلاش در دگرگونی این هارمونی و انسجام مالیاتی بیهوده است و دخالت مراجع دادگستری به اعتبار مرجعیت عام و اصل یکصد و پنجاه و نهم قانون اساسی ناروا و بی مورد است. ماده ۲۱۹ قانون مزبور مقرر میدارد: شناسایی و تشخیص درآمد مشمول مالیات مطالبه و وصول مالیات موضوع این قانون به سازمان امور مالیاتی کشور محول میشود که به موجب بند (الف) ماده (۵۹) قانون برنامه سوم توسعه اقتصادی اجتماعی و فرهنگی جمهوری اسلامی ایران ایجاد گردیده است. نحوه انجام دادن تکالیف و استفاده از اختیارات و برخورداری از صلاحیت های هر یک از ماموران مالیاتی و اداره امور مالیاتی و همچنین ترتیبات اجرای احکام مقرر در این قانون به موجب آیین نامه ای خواهد بود که ۱ - ماده ۲۴۲ قانون مالیات های مستقیم: «اداره امور مالیاتی موظف است در هر مورد که به علت اشتباه در محاسبه مالیات اضافی دریافت شده است و همچنین در مواردی که مالیاتی طبق مقررات این قانون قابل استرداد می باشد، وجه قابل استرداد را از محل وصولی جاری ظرف یک ماه به مودی پرداخت کند.