⚠ احتیاط: ممکن است آغاز یا پایانِ مطلب در بندِ مجاور باشد.
پدیده تازه ای که از چند دهه گذشته بوجود آمده، جلسات سران سه قوه است. این جلسات که از دوره اصلاحات جدی تر دنبال شده در آغاز بمنظور پاره ای هماهنگی ها و دیدارهای غیر رسمی بوده اما بتدریج به تشکیل و ساختاری انجامیده که در پرتو گفت و گوهای سه جانبه منجر به مصوباتی گردید. بنظر میرسد اتخاذ تصمیم از سوی سران سه قوه در پاره ای موارد نقض استقلال و صلاحیت خاص هر یک از سه قوه بویژه مجلس شورای اسلامی است. اما به هر روی برای هیچ نهادی از جمله هیات عمومی دیوان عدالت اداری صلاحیت و اختیاری در برخورد با مصوبات سران سه قوه پیش بینی نشده است. از
برای نمونه رای ش ۱۴۰ مورخ ۱۳۸۴/۰۳/۲۹ متضمن عدم قابلیت طرح و اعتراض نسبت به آیین نامه انضباطی نیروهای سلح جمهوی اسلامی ایران که به تایید و تنفیل مقام رهبری رسیده است. یا رای ش ۲۰۴۵ مورخ ۱۳۰۱/۰۹/۲۲ متضمن عدم امکان شکایت و ابطال مصوبه مورخ ۱۴۰۱/۰۲/۱۷ شورای عالی اقتصادی پیرامون اصلاح برخی احکام مرتبط با تعزیرات حکومتی به جهت تایید و تنفیذ مقام رهبری اینر و تصمیمی که برای اعطای صلاحیت و اختیار به مرجع قضایی اختصاصی در مبارزه با جرایم اخلال در نظام اقتصادی از سوی سران سه قوه اتخاذ شده و یا مصوبه ستاد ملی مقابله با کرونا درخور شکایت نزد هیات عمومی دیوان عدالت نیست.
موارد مرتبط
برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.
