تعارض اصل استصحاب با قاعده ید (قواعد فقه)

تعارض اصل استصحاب با قاعده ید ، زمانی رخ می‌دهد که شک در مالکیت فرد متصرف ( ید ) وجود دارد و حالت سابق، عدم مالکیت اوست. در این موارد، فقها متفق‌ القول‌اند که قاعده ید بر استصحاب مقدم است، زیرا ید اماره و استصحاب اصل محسوب می‌شود. تقدم ید بر استصحاب به این دلیل است که اعتبار ید مورد امضای شارع قرار گرفته و عدم اعتبار آن موجب هرج و مرج می‌شود، در حالی که اگر استصحاب همواره مقدم باشد، جایی برای اعتبار قاعده ید باقی نمی‌ماند. نحوه تعارض به دو صورت است: یا استصحاب در عرض ید و در مقام شک در مالکیت جاری می‌شود که در این صورت ید مقدم است، یا استصحاب در طول ید و مبین موضوع آن است که در این صورت اختلاف نظر بین فقها وجود دارد.